الا ای برف

چه می باری بر این دنیای ناپاکی

بر این دنیا که هر جایش رد پا از خبیثی ست

مبار ای برف

تو روح آسمان همراه خود داری

تو پیوندی میان عشق و پروازی

تو را حیف است باریدن به ایوان سیاهیها

تو که فصل سپیدی را سرآغازی

مبار ای برف