در زمانی که وفا

  قصّه ی برف به تابستان است

و صداقت گل نایابی

و در چشمان پاک شقایق ها

عابر بی عاطفه ی غم جاری است

به چه کسی باید گفت

با تو انسانم و خوشبخت ترین