محمد علی سپانلو در سال 1319 در تهران دیده به جهان گشود. وی فارغ التحصیل دانشکده حقوق دانگاه تهران است.

سپانلو از جمله شاعران معاصر است که به زبانی مستقل و مشخص در شعر دست یافته است . عصیانهای روحی شاعر ، خصیص زبان ویژه و مستقل اوست .

سپانلو در اشعارش بیش از حد به کلمات دشوار عربی و سیر در زوایای مبهم و مصراعهای طولانی و پیچیده می پردازد و تا دردهای انسان و جامعه و تمدن صنعتی امروز را بازگوید .وی در این را از نظر زبانی ، ابتدا تحت تاثیر سیطره زبان رویایی  و اتشی بود ، اما کم کم زبان مشخص و مستقل خود را یافت و به زوایایی تازه و شکلهایی نو در شعر معاصر دست پیدا کرد . اشعار سپانلو در قالب نو و سپید است .

سپانلو در سرایش منظومه توانایی قابل بحثی دارد ترکیب واژه های عربی و فارسی در کنار هم قرار دادن واژه های امروزی و روزگار گذشته و اینکه همه چیز را باید از دیدگاه تاریخی دید. از مشخصه های شعر سپانلو است .

شعر سپانلو عمدتا شعر فرم و پرداختن به جلوه های صوری کلام است . و او در این راه در زمینه های گوناگون دست به تجربه زده است . از ویژگیهای دیگر شعر سپانلو تلفیق فضاهای زندگی قدیمی با زندگی امروزی است که در نهایت شاعر میخواهد با این کار تصاویری از تمدن و دنیای صنعت به دست دهد. اما گاه این تصاویر دور از ذهن و اغلب تجربه نشده به نظر میرسد و احساس ساختگی بودن تصاویر و پیچیدگی مصنوع و سردرگمی را در خواننده ایاد میکند . او با کار گرفتن کلمات پرطمطراق و برخی اصطلاحات تاریخی و افسانه ای و محلی همواره به دنبال فضاهای خاصی در شعر میگردد

سپانلو در ساختن ترکیبات و تعبیرهای نو و بدیع ، زبانی توانا دارد که نشانگر آشنایی عمیق او با شعر کلاسیک فارسی است . محمد علی سپانلو با زبانی مستقل و مشخص ، و ترکیبی از تاریخ ، افسانه و سیاست  ، نوعی شعر اجتماعی خاص را با بیان کردن دردهای انسان امروزی محصور در دنیای تکنولوژی آفریده است .

بسیاری از آثار او به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسه، هلندی، عربی، و سوئدی ترجمه شده است.

سپانلو از معدود شاعران و نویسندگانِ ایرانی است که در دنیایِ ادبیات غرب نیز شناخته شده است و توانسته است نشان شوالیهٔ نخلِ آکادمیِ فرانسه (بزرگ‌ترین نشانِ فرهنگی کشور فرانسه) و جایزهٔ ماکس ژاکوب (بزرگ‌ترین جایزهٔ شعر فرانسه) را دریافت کند.

سپانلو جدا از سرودن، در عرصه‌های دیگر چون قصه، پژوهش و بررسی و ترجمه نیز صاحب چندین اثر است.

 

آثار :

مجموعه اشعار

  1. آه ... بیابان  - ۱۳۴۲
  2. خاک  -۱۳۴۴
  3. رگبارها -۱۳۴۶
  4. پیاده‌روها  -۱۳۴۷
  5. سندباد غایب  -۱۳۵۲
  6. هجوم -۱۳۵۶ 
  7. نبض وطنم را می گیرم  -۱۳۵۷
  8. خانم زمان  -۱۳۶۶
  9. ساعت امید  -۱۳۶۸
  10. خیابان ها , بیابان ها  -۱۳۷۱
  11. فیروزه در غبار  -۱۳۷۷
  12. پاییز در بزرگراه  -۱۳۷۹
  13. ژالیزیانا  -۱۳۸۱

سایر تالیفات

  1. مردان(مجموعه ۵ قصه)  -۱۳۴۹
  2. بازآفرینی واقعیت : مجموعه ۲۷ قصه از ۲۷ نویسنده معاصر ایران  -۱۳۴۹
  3. نویسندگانِ پیشروِ ایران (تاریخچه رمان، قصه کوتاه ، نمایشنامه و نقد ادبی در ایران معاصر)  -۱۳۶۲
  4. چهار شاعرِ آزادی : جستجوی در سرگذشت و آثار عارف , عشقی, بهار , فرخی یزدی (چاپ ۱۹۹۴ (میلادی) , استکهلم)  -۱۳۷۷
  5. تعلق و تماشا
  6. هزار و یک شعر (آنتولوژی شعر نو فارسی در قرن بیستم)، انتشارات کاروان
  7. قصهٔ قدیم - ۱۱۱ قصه از سرچشمه های ایران و اسلام انتشارات کاروان
  8. شعر رقصان شمس،انتشارات کاروان

ترجمه

  1. آن‌ها به اسب‌ها شلیک می‌کنند. نوشتهٔ هوراس مک‌کوی.
  2. مقلدها -  نوشته گراهام گرین
  3. شهربندان -   نوشته آلبر کامو
  4. عادلها -   نوشته آلبر کامو
  5. کودکی یک رییس" نوشته سارتر
  6. دهلیز و پلکان -  اشعار یانیس ریتسوس
  7. گیوم آپولینر در آیینه آثارش -   اشعار و زندگینامه گیوم آپولینر

mohammadalisepanloo.jpg