زندگی کن ﺟﺎﻥ ﻣﻦ

ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ

رونق عمر جهان چند صباحی

گذر است

قصه بودن ما برگی از دفتر افسانه ای از

راز بقاست

دل اگر می شکند گل اگر می میرد

و اگر

باغ بخود رنگ خزان می گیرد همه هشدار

به توست