چه زیباست که با مهر دل از کینه بشوییم

چه نیکوست که با عشق گل از خار برآریم 

گذرگاه زمان را سرافراز بپوییم

شب تار جهان را فروغ از هنر آریم 

اگر تیغ ببارند جز از مهر نگوییم

وگر تلخ بگویند سخن از شکر آریم