پاییز می رسد در فصل عاشقانه رهایی به رسم مهر

هرگز لگد مکن تو برگ درختان به زیر پای

 کین سبز باور بر تن غبای زرد افتاده زیر پا

ولی بیعت رها نکرده به پای درختش فتاده است

آه ای تو رهگذر آشنا به عشق

حرمت شمار سبزی اندیشه های برگ