ﮐﺎﺵ می ﺷﺪ ﯾﮏ ﺻﺒﺢ

ﮐﺴﯽ ﺯﻧﮓ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺰﻧﺪ ﺑﮕﻮﯾﺪ

ﺑﺎ ﺩﺳت  ﭘُﺮ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ

ﺑﺎ لبخند

ﺑﺎ ﻗﻠﺐ ﻫﺎﯾﯽ ﺁﮐﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻫﺎﯼ ﻭﺍﻗﻌﯽ

ﺍﺯ ﺁﻥ سوﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺎ

ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﻤﺎﻧﻢ ﻭ

ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺮﻭﻡ