رهی نیست

به مسجد

نه به بتخانه مرا

می برد عشق تو

به میخانه مرا

می عشقت

سازد چو دیوانه مرا

دردسر می دهد

می کشد به ویرانه مرا

تا که لبت

چو دردانه مرا

چنین است

اثر ساغر و پیمانه مرا