لحن نگاهت

جاذبه ی مردانه و غرور ناتمامت

اخمهای بی دلیل و گاه گاهت

خوب که نگاه می کنم

همه ی تو شعر است

چه طور دوری می کنی

از زنی که شعر می فهمد