بشنو از نی چون شکایت می‌کند         

از جدایی‌ها حکایت می‌کند

کز نیستان تا مرا ببریده‌اند                

از نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

سینه خواهم شرحه ‌شرحه از فراق                

تا بگویم شرح درد اشتیاق

هر کسی کو دور ماند ز اصل خویش             

بازجوید روزگار وصل خویش

من به هر جمعیتی نالان شدم             

جفت بدحالان و خوش‌حالان شدم

هر کسی از ظن خود شد یار من         

از درون من نجست اسرار من

سر من از ناله من دور نیست            

لیک چشم و گوش را آن نور نیست

تن ز جان و جان ز تن مستور نیست             

لیک کس را دید جان دستور نیست