گرچه در خانه من باغچه نیست

پشت هر پنجره گلدان دارم

هم زبانهای منند

گاه تا نیمه شب گاه تا عمق خیال

حُسن یوسف گل با احساسیست

حرفهایم را گاهی از دلم میفهمد

شعر را میفهمد

شب را هم نیز

با نوای نی من میرقصد

به هوای چشمای خیس من میگرید

حُسن یوسف گل با احساسیست